Lift-communicatie

Een beter milieu…

Contra-intuïtief, maar TNO zegt dat het zo is. En dus is het zo.

KPN snapt er nog steeds niets van

Gisteravond, terwijl het internet gonsde van gemopper op de KPN mailserver, viel in mijn hele wijk het internet dood (KPN-glasvezel). Het was een paar minuten voor tien.

Aangezien ik elke maand een klein fortuin afgeschreven zie worden voor die internetverbinding (er heerst hier KPN-glasvezelmonopolie) had ik de naïeve illusie dat ze mij daarom wel zouden helpen, te meer omdat ze nu ook nog eens extra aan mij verdienen door hun klantenservice te verstoppen achter een 0900-nummer.

Na minuten wachten een vrouw aan de lijn: “Meneer, na tien uur ‘s avonds nemen we geen storingen meer aan. Neehee, ik ga niets noteren, je belt morgen maar opnieuw.”

KPN snapt anno 2011 nog steeds werkelijk niets van klantenservice, internet en de vierentwintiguurseconomie.

Huilen

Laatst verscheen in het wetenschappelijke tijdschrift Journal of Social, Evolutionary, and Cultural Psychology een studie van Chang en Thompson waaruit zou blijken dat het geluid van huilende kinderen het meest storende geluid is voor de mens. Mensen die huilende baby’s horen kunnen zich amper nog concentreren. Onlangs erg vroeg in de ochtend op het toilet op een camping in Zuid-Frankrijk moest ik aan (de waarheid van) die studie denken toen ik plots een meisje vreselijk hoorde huilen. Het ging door merg en been. Haar moeder ontwaakte rap en vroeg het meisje geschrokken wat er aan de hand was. (Het bleken, hoe verrassend op een camping in Frankrijk, Nederlanders.) Huilend vertelt de peuter: “Hans heeft een scheet gelaten in mijn tentje!”

Framboosjes tegen kanker

Eten tegen kanker

Ik onthoud me van verder commentaar.

Grandcafé restaurant Nazar in Rotterdam

De restaurantweek is een slim soort reclame; laat mensen een keer goedkoop kennismaken met je restaurant en als het bevalt komen ze later nog een keer eten. Maar dan voor de volle prijs. Groupon heeft af en toe een soortgelijke actie met restaurants.

Bijvoorbeeld bij Turks ‘grandcafé restaurant’ Nazar te Rotterdam. Ik geloof alleen niet dat deze mensen het concept helemaal snappen. Los van het feit dat er in krap vijf kwartier vier gangen doorheen gejaagd werden, was het personeel kortaf en onbeleefd. Op zich ondergeschikt aan het eten, ware het niet dat dat matig was en het nagerecht bestond uit een kant-en-klare panna cotta van de Albert Heijn geserveerd in een plastic wegwerpbakje. En dat is bepaald geen reclame!

Bezuinigingen stadsvervoer

De melkertbaan was een project uit 1994 om mensen met ‘een grote afstand tot de arbeidsmarkt’ (i.e. langdurig werklozen) gesubsidieerd van de straat te houden. In 2004 afgeschaft wegens onvoldoende doorstroming naar reguliere banen. Overal? Nee, want een Zuid-Hollandse gemeente bleef moedig weerstand bieden en besloot alle melkertbanen op haast Oost-Europese wijze te werk te stellen bij het openbaar-vervoerbedrijf. Gewoon om de hele dag met drie man naast een kaartjesautomaat te staan bijvoorbeeld. Uiteraard volledig betaald met OV-geld. Nu er bezuinigd moet worden op het openbaar (stads)vervoer, klaagt deze gemeente steen en been en wordt gedreigd met het opheffen van bus- en metrolijnen. Wellicht blijft er meer OV-geld over voor bussen en metro’s als er geen werkgelegenheidsprojecten mee betaald worden. Lees verder →

David Letterman

David Letterman

Heatmap 120w

Een in de (biomedische) wetenschap veel gebruikte manier om (twee dimensionele) data te visualiseren is de zogenaamde ‘heatmap‘. Waarden worden weergegeven als een kleur(gradiënt). Heatmaps, die je zou kunnen zien als een soort kleurige tabel, zijn handig omdat ze in een oogopslag inzicht geven in data. Lees verder →

Managers

Aangezien wetenschap hoog in het vaandel staat bij mijn studie, krijgen we af en toe een praatje van een van de hoge heren. Inmiddels stond hij, hoofd van een van de grote onderzoekslijnen, al een uur te praten over bestuurslagen, impact-factors, organisatie, organogrammen, speerpunten, pijlers en dat het onderzoek beter moet. Dat onderzoek niet voor patiënten is, maar voor de wereld. Dat kwaliteit in kwantiteit ligt.
Na afloop gaat er in de zaal één vinger omhoog. Of hij eens een voorbeeld kan geven van enkele onderzoeken die er momenteel lopen op zijn afdeling. En toen was het stil. Stamelend wordt er om de hete brij gedraaid. En zo bewijst hij op de valreep waarom (en hoe) het onderzoek beter kan.