Van de week in een droom, doopte iedereen smakelijk stukjes verse, nog bewegende paling, in een dipsausbakje gevuld met Dreft, waarna de rauwe vis schuimbekkend werd weggewerkt. Af en toe ging er iemand over de nek, om bijna meteen daarna weer verder te eten, de rest keek daar niet van op en at ook gewoon door. Keer op keer bood men mij ook een stukje aan. Ik was stom verbaasd en weigerde pertinent. Wel vulde ik enkele malen het bakje bij uit de grote roodgedopte groene fles, als dat nodig was en men mij daarom vroeg.
Paling met Dreft
Zoeken
Vandaag had ik, voor het eerst in een jaar of vijf, opeens mijn VWO-diploma weer nodig. Geen probleem, in de doos ‘Belangrijk papier‘, bij de andere diploma’s, certificaten, contracten en facturen. Zo gepiept. Dacht ik. Lichte wanhoop volgde. Na minstens vier keer alle papieren in die doos bekeken te hebben, talloze andere dozen en kasten overhoop gehaald te hebben vond ik dan eindelijk waar ik naar zocht. Ongeveer. Een telefoontje naar mijn thuiswonende broertje bracht verlossing, gewoon netjes, georganiseerd op het bureau van mijn oude kamer. Nu maar weer zorgen dat het hier ook weer zo netjes wordt na die urenlange Ὀδύσσεια van net.
22 Nederlanders
De aardbeving van afgelopen dinsdag in Port-au-Prince, Haïti, zal en mag niemand ontgaan zijn Verschrikkelijk. Tot nu toe staat de teller op minstens 50.000 (vijftig duizend) doden. Tot mijn grote verbazing was dat afgelopen week echter niet het grootste nieuws in de Nederlandse berichtgeving over deze humanitaire ramp.
WST: De grote biertest
Dat mannen van bier houden is algemeen bekend, evenals dat de meeste mannen een favoriet merk pils hebben waar ze bij zweren. Dat ene merk is super lekker en al het andere is enorme bocht. Het schenken van een ‘verkeerd’ merk heeft de stemming op menig feestje verziekt. Maar is er voor Jan Modaal eigenlijk wel verschil te proeven tussen al dat pils? Werkschuwtuig zocht het uit op oudejaarsavond met de grote biertest…
Lees verder op werkschuwtuig.nl
WST: Gaat kerst dan echt alleen om eten?
Kerst is officieel weer voorbij en dus is het, nu we allemaal de relatie-, familie- en vooral ook maagbanden weer danig op de proef hebben gesteld tijdens geforceerd gezellig bijeenkomsten, mogelijk in Centreparcs huisjes, tijd voor een stukje reflectie.
Lees verder op werkschuwtuig
Absynthe Minded in Ekko
Ondanks de barre weersomstandigheden en de chagrijnige portier die zich er alles aan leek te doen om Ekko zo leeg mogelijk te houden, vertrokken Marianne en ik, dik ingepakt in thermo-ondergoed, vijf paar geitenwollensokken, speciaal voor dit doel gekochte Uggs en zwarte bivakmutsen, zondagavond naar de tram, in de hoop dat dat de efficienste manier zou zijn om toch de Ekko te bereiken.
Twee boterhammen met kaas en twee met boterhamworst
Bijgeloof is niets meer dan het leggen van onterechte verbanden leggen tussen toevallige gebeurtenissen en bepaalde uitkomsten. Vooral dieren en kleine kinderen zijn daar erg goed in. Als een kat een keer drie keer gemiauwd heeft voor het te eten krijgt, zal het dan in veel gevallen de volgende keer dat het eten wil weer doen. Wat je kent dat heb je. Een stukje conditionering.
WST: De grootste loser van Europa?
De Europese Unie lijkt in een aantal opzichten meer op de Katholieke Kerk dan je in eerste instantie zou denken. Wellicht dat je je ooit hebt afgevraagd waarom de Paus altijd een oude seniele man is. Het antwoord op die vraag is meer voor de hand liggend dan je misschien wel dacht. De Katholieke Kerk is een gigantisch, bestuurlijk ontzettend log en vooral conservatief apparaat. Bij dat conservatieve wereldbeeld, de tomeloze hang naar het oude, de angst en soms zelfs ontkenning van vernieuwing past natuurlijk geen jonge liberale leider die zijn hele leven nog voor zich heeft om – misschien wel – grootste plannen – voor misschien wel vernieuwing – op te zetten. Een Paus wordt dan wel voor het leven benoemd, hij moet als het even kan wel binnen een jaar of 10 na benoeming onverrichter zaken dood zijn. Eigenlijk is dat Paus zijn dus maar een zielig baantje, een post voor losers.
Verder op werkschuwtuig.nl
Tussen Kunst en Quatsch
Het is deze week vijfentwintig jaar geleden dat de AVRO begon met ‘Tussen kunst & kitsch’ waarvoor heel Nederland de zolder leeghaalde en de meest waardeloze troep liet taxeren. Oma’s po, opa’s urn, een schilderijtje van oom Johan, soms zat er een Rembrandt tussen die dan zogenaamd tussen het vuilnis was gevonden. Lichtelijk stoffig, maar voor een groot deel van Nederland vaste prik…
Para-acetylaminofenol
Een koude avond in oktober, het begint net donker te worden. Een druk station van een grote stad, een Etos van hooguit 30 vierkante meter. Overal rekken en kasten tot de nokken gevuld met drogisterij artikelen. Een verwaaide, wat bleke twintiger met enorme wallen komt de winkel binnen, groet de hooguit 17 jarige jongen met de button ‘beveiligingsmedewerker’ en loopt zoekend de schappen af, in de winkel slechts een andere klant. Een vrouw van in de veertig die tampons moet hebben en een geanimeerd gesprek voert met de gezette, zonnebank gerimpelde vrouw met het geverfde platinablonde haar.
