21 december 2012. Loze beloften. Vandaag zou de wereld vergaan. Omdat een oude kalender van een lang uitgestorven beschaving niet verder zou gaan dan deze datum. Sluitende argumentatie. Daar valt geen speld tussen te krijgen. Alsof er geen 2013 zal zijn omdat de kalender die hier op de wc hangt niet verder gaan dan 31 december 2012. Je krijgt het niet verzonnen. Natuurlijk konden de Maya’s sowieso al nauwelijks beschuldigd worden van enige vorm van toekomstdenken of visie. Dan had die kalender wel afgelopen toen de laatste Maya kapot ging aan de Spanjaarden of, erger nog, de Spaanse griep. Of beter nog, ze hadden zich een beetje voorbereid. Tamiflu en vuurwapens uitvinden of zo. Ze waren immers toch ‘veel verder dan wij nu zijn’? Maar nee, die sukkels hadden werkelijk geen idee en gingen roemloos ten onder. En toch hield iedereen zich de afgelopen tijd bezig met die onzin. En zelfs ik nu. Serieuze mensen, in serieuze kranten, beschreven ontelbare hoeveelheden dode bomen met beschouwingen, portretten van zorgmijdende psychiatrische patiënten, voorspellingen en wat al niet meer. Het was het gesprek van de dag. Onopgemerkt werd ik 27.