Laat ík er niet omheen draaien en meteen met de deur in huis vallen. Ik ben een beetje teleurgesteld. Nee, echt boos ben ik niet, maar toch wel een beetje verdrietig. Ik vind het jammer dat besloten is mijn open brief – over de abaci in de computerleerzalen van het H.R. Kruytgebouw – niet te plaatsen. Maar goed, dat is een keuze die, naar ik aanneem, weloverwogen gemaakt is. Even goede vrienden.

Zulke goede vrienden zelfs dat ik via deze weg, ook een soort open brief, nog een les voor de toekomst zal aanbieden. En daar wordt het krantje ook beter van. En wel een les over een veelgebruikt communicatiemiddel in de media. Vorige week nog een verondersteld dronken schrijver, de week daarvoor ik.

Want wat is nu zo een open brief? Een open brief is een vaak kritische – of humoristisch – geschreven brief die welliswaar gericht is aan een persoon, of aan een kleine groep, maar die verspreid wordt in de media en die vooral bedoeld is voor een grotere groep. Een beetje zoals dit epistel. Of precies als deze. Het doel van zo’n open(bare) brief is het creeëren van een mogelijkheid om een mening te uiten over een bepaald onderwerp en om dit onderwerp zo onder de aandacht en ter discussie te brengen bij een groot publiek. En daar worden we allemaal beter van. Mits de open brief geplaatst wordt…

Met verschuldigde hoogachting,