FrankLeonard.nl » Kort

Heatmap 120w

Frank — Mon, 08 Aug 2011 15:26:24 +0000

Een in de (biomedische) wetenschap veel gebruikte manier om (twee dimensionele) data te visualiseren is de zogenaamde ‘heatmap‘. Waarden worden weergegeven als een kleur(gradiënt). Heatmaps, die je zou kunnen zien als een soort kleurige tabel, zijn handig omdat ze in een oogopslag inzicht geven in data.

Hieronder staat de heatmap van de bezoekers op 120w, per uur van de dag voor alle dagen van de week van het eerste jaar 120w (29 juni 2010 tot en met 29 juni 2011). Hoe lichter een blokje, hoe meer bezoekers dat uur van de dag, hoe donkerder hoe minder.

Wat meteen opvalt zijn de (relatief korte) donker gekleurde nachten met weinig bezoekers. Wat verder opvalt is dat maandagavond de drukste avond van de week is (maar waarom?) en dat men dinsdagochtend iets vroeger op lijkt te staan dan de rest van de week (maar waarom?). Ook apart is dat de meeste bezoekers rond 9 uur ‘s ochtends 120w bezoeken (op het werk?). En dat men juist in het weekend relatief vroeg stopt met internetten (23u, sociale verplichtingen?).

Heatmaps maken data dus visueel, maar in dit geval levert dat eigenlijk alleen maar nieuwe vragen op. Bezoeker van 120w, u bent een raadselachtig wezen.

Hepatitis als soa

Frank — Sun, 29 May 2011 12:26:51 +0000

Tijdens een college over seksueel overdraagbare aandoeningen kwam op een gegeven moment, na de verplichte nummers HIV, Chlamydia en Syfilis, plotseling Hepatitis (leverontsteking) ter sprake. Hepatitis is blijkbaar tegenwoordig ook een soa. Hepatitis wordt (in deze context) veroorzaakt door virussen; Hepatitis A, B en C. De B en C varianten van het virus worden voornamelijk overgedragen via bloed (of lichaamsvloeistoffen die dat bevatten) en de link met seks was dan ook snel gelegd; “bepaalde hardhandige seksuele technieken zijn hier de oorzaak van”. De voornaamste manier van besmetting van Hepatitis A is echter via ontlasting. “In bepaalde kringen wordt er bijvoorbeeld vrij vaak uhhm…”. De professor (jasje, dasje) is even stil en zoekt vergeefs naar passend medisch jargon. “Uhm, ja… gekontlikt,” vervolgt hij.

Handen wassen

Frank — Fri, 20 May 2011 10:05:40 +0000

Archibald zweeg en poogde figuren te ontwaren in de donkerbruine vlek op het plafond van de rokerige woonkamer.
“Toch apart die rook,” bedacht Archibald zich. Brutus zei immers rokers te minachten vanwege het naar zijn smaak vaak te sociale karakter van hun verslaving.
“Tegenwoordig heeft iedereen het over hygiëne en handen wassen,” doorbrak Brutus de stilte, “smerig spel van zeepmultinationals!”. Een goede seconde later nieste hij Archibald vol in het gezicht.
Archibald deed er onverstoorbaar het zwijgen toe, ging verzitten en likte zijn lippen, “Brutus, ik moet je zeggen dat ik weldegelijk waarde hecht aan het regelmatig wassen van de handen. Het zijn gevaarlijke tijden, met vogel-, varkens- én Mexicanengriepen.”
Eensklaps begon Brutus te huilen, Archibald lachte een manische lach.

Het witte chauvinisme

Frank — Thu, 07 Apr 2011 19:21:23 +0000

“U denkt misschien dat alle melk hetzelfde is, toch wordt steeds meer melk uit het buitenland gehaald. Gelukkig komt Campina melk gegarandeerd van onze Nederlandse koeien”, zo begint een reclame van zuivelaar Campina.Een redenering die kant noch wal raakt. Waarom zou Duitse, Belgische of voor mijn part Franse melk anders zijn dan Nederlandse? Dezelfde koeien, hetzelfde gras. Dan vervolgt de acteur dat hun Nederlandse koeien ‘optimaal verzorgd en gevoerd’ worden. Optimaal klinkt echter nogal economisch, net genoeg voer voor melk, maar geen grammetje meer. Idem voor de verzorging. Alles optimaal.Maar goed, melk blijft nog steeds melk, of niet? Volgens Campina heeft hun ’100% Nederlandse verse kwaliteitsmelk’ een betere voedingswaarde. Ofwel: Campina melk bevat meer calorieën. Chauvinisme maakt dik.

Kattenpoep

Frank — Tue, 22 Mar 2011 07:19:52 +0000

De civetkat (Viverricula) behoort tot een Zuidoost-Aziatische soort van kat-achtigen. Uiterlijk houdt het beest het midden tussen marmot en hond. In het Westen is het diertje in bepaalde kringen erg geliefd. Het beest eet namelijk, onder andere, koffiebessen. Deze koffiebessen en -bonen, worden in de darmen van de kat gedeeltelijk verteerd. Koffie van bonen uit de uitwerpselen van deze kat heeft daarom een exquise smaak en is de duurste koffie ter wereld. In China is het beestje ook erg geliefd. Civetkatten worden daar, zoals alles met vier poten dat geen tafel of stoel is, gegeten. Ah, cultuur! Aan de ene kant van de wereld steekt men het dier in de mond, aan de andere kant van de wereld drinkt men zijn…

Niet naar Kunduz

Frank — Sun, 13 Feb 2011 16:07:06 +0000

Een belangrijk onderdeel van het geneeskunde onderwijs is de casuïstiek. Het bespreken van – vaak fictieve – exemplarische situaties en patiënten. Onlangs kwam tijdens een college een casus voorbij over een man van rond de dertig, werkzaam in het leger, met enkele plotselinge klachten. Wat verder volgde waren enkele sheets met verdere gegevens en het uitgevoerde onderzoek dat ons naar een diagnose zou moeten kunnen leiden. Tijdens de koffiepauze werd er, zoals altijd, volop gediscussieerd, over het college, maar ook over de politiek. Een half uur later bleek de man uit de casus waarschijnlijk een niet al te gunstige prognose te hebben. Achter mij hoor ik iemand fluisteren; “één voordeel, deze man hoeft in elk geval sowieso niet naar Kunduz…”

Rudy Carell syndroom

Frank — Fri, 14 Jan 2011 19:36:35 +0000

Ik sta op uit mijn stoel, zet een paar stappen en druk op een zwarte knop en met een zachte tik springen twee kleine buislampen aan, een rode en een wat vriendelijker ogende oranje, terwijl mijn oude espressomachine, 1990 ligt inmiddels alweer twee decennia achter ons, langzaam op stoom komt, kijk ik uit het raam terwijl op de achtergrond luchttrillingen het slechts tien jaar jonge maar eveneens oud klinkende ‘Zou je niettegenstaande de recente gebeurtenissen toch nog een verblijf op amoureus gebied in overweging willen nemen’ naar mijn oren dragen als ik me plots afvraag hoe het komt dat we in Nederland nooit meer iets horen van Rick de Leeuw terwijl hij in Vlaanderen op uiterst uitbundige wijze gevierd wordt.

Chocolademelk

Frank — Fri, 31 Dec 2010 18:35:41 +0000

Misschien nog wel meer dan van sneeuw is de winter de tijd van chocolademelk. Vorige week hadden enkele studiegenoten het plan gevat om in de enkele uren tussen twee colleges versie chocolademelk met verse slagroom te maken. Voorts werd er geld bij elkaar gelegd en een expeditie naar de supermarkt georganiseerd alwaar een grote plastic jerrycan melk, twee bekertjes slagroom en een doos cacaopoeder werden aangeschaft. Een tweetal dames dook de keuken in en de rest nam plaats op de bank. Nadat ik een kwartier luide staafmixgeluiden (en later gescheld) hoorde, ging ik eens in de keuken kijken. “Deze slagroom is niet goed ofzo!”. Ik keek eens goed en vroeg haar of ze wist wat deeghaken waren. “Huh, wat? Deeghaken?”

Waar je vandaan komt

Frank — Sun, 14 Nov 2010 14:34:39 +0000

Gisteren stond ik in de regen te wachten op de metro, of hoe het voertuig van de Randstandrail officieel ook moge heten. Toen ik bij de halte kwam, stond er op het bord dat de metro over één minuut zou komen. Vijftien minuten en een drietal voorbijrijdende metro’s later, was het bord onveranderd. Zoals dat zo gaat op plekken waar men gelaten wacht op wat komen gaat, raakte ik aan de praat. Een man van middelbare leeftijd inclusief beginnende vleespet, aktetas en lange regenjas. Hij stond pas heel even te wachten toen in de verte de vierde metro kwam. “Mooi op tijd,” zei hij. “Staan jullie al lang? Oh, ja het hangt er natuurlijk maar net vanaf wat je beginpunt is.”

Niet representatief

Frank — Tue, 02 Nov 2010 11:33:25 +0000

Voor de zaal staat een bijna-pensioengerechtigde hoogleraar al zo’n 10 minuten onafgebroken te oreren over een bepaalde acute hartaandoening, welke eigenlijk altijd binnen enkele dagen tot de dood leidt. Ergens gaat een aarzelende vinger de lucht in en de man stopt licht geïrriteerd zijn verhaal. Een van de aanwezigen vraagt of een harttransplantatie geen soelaas zou kunnen bieden. De man denkt na en concludeert dat dat inderdaad eventueel zou kunnen. “Maar ja, die wachtlijsten duren jaren. En wie is er überhaupt nog donor tegenwoordig?”. Stilte. “Vingers graag!”. Ik steek mijn vinger in de lucht en kijk om me heen. Op een vijftal mensen na zit iedereen met opgestoken vinger. “Ja, maar dit zegt niets. Jullie zijn niet representatief. Volgend onderwerp…”

Croque-monsieur

Frank — Thu, 07 Oct 2010 13:54:29 +0000

Uren stond ik in mijn droom met een collega in de keuken. Smaken combineren, perfectioneren. En die geuren, ik had er honger van gekregen. Aan de geluiden uit de maag van mijn collega hoorde ik dat deze met hetzelfde kampte. We waren na vele jaren dusdanig op elkaar ingespeeld dat woorden overbodig waren. We besloten een beetje te proeven van ons gerecht, de portie was groot genoeg, dus niemand zou het merken. Schrokkend vulden we onze maag toen er plotseling een luid signaal klonk; de tijd was om. We moesten ons gerecht presenteren. Gespannen keek ik naar het jurylid. “De smaak is goed, maar er ontbreekt toch wat…” Ik keek omlaag naar het bord en zag een halve aangegeten tosti.

Werkervaringsproject

Frank — Thu, 23 Sep 2010 13:53:29 +0000

“Willen jullie eten?” vroeg de vrouw. Aangezien we geruime tijd in een auto hadden gezeten om in dit achtergebleven gebied te komen, wilden we niets liever. De eerste persoon van het gezelschap gaf zijn, vrij omvangrijke, bestelling op. De vrouw knikte wat en keek naar haar schort (dat vermoedelijk eerder die dag nog wit was geweest). Na twee bestellingen begon ik me af te vragen of de vrouw er niet goed aan zou doen dingen op te schrijven. Weer twee bestellingen later was ze plots weg. Het volgende half uur was een komen en gaan van mensen die kwamen vragen wat we besteld hadden. Weer later kwamen de gerechten een voor een op tafel. Dus dit is nou een werkervaringsproject.

Vloeien

Frank — Wed, 15 Sep 2010 18:16:54 +0000

Ik sprak vandaag een goede bekende die er de afgelopen jaren een gewoonte van gemaakt heeft, vaak en vooral ook veel over geld en werk te praten. Hij had zojuist een grote klus binnengehaald met zijn bedrijf en was erg in zijn nopjes. Een of ander groot cultureel bureau. Met mijn opmerking dat deze klus dus waarschijnlijk indirect betaald zou worden met overheidsgeld en subsidies, iets waar deze persoon doorgaans helemaal niets van moet weten en wat liever vandaag dan morgen zou moeten worden afgeschaft, stootte ik klaarblijkelijk tegen het verkeerde been. “Lekker belangrijk, geld moet vloeien, toch”. Deze onbedoelde contaminatie liet op subtiele wijze zijn oude mening over subsidies doorschemeren en gaf het verdere gesprek een spotgoedkoop HEMA-plastic randje.

R in de maand

Frank — Wed, 08 Sep 2010 15:56:27 +0000

Herfst

Frank — Wed, 01 Sep 2010 09:16:15 +0000

Goed, het regent en stormt al dagen, maar je weet pas echt zeker dat het herfst wordt als je een paddestoel ter grootte van een voetbal tegenkomt…