Appelmoes

Omdat dit per slot van rekening míjn egolog is, en omdat het anno 2008 nog steeds heel hip is om op dergelijke websites ongegeneerd over alles uit de persoonlijke sfeer te schrijven, waaronder dus ook wat je zoal gekookt en/of gegeten hebt, hierbij een stukje met licht gastronomische inslag mijnerhands.

Maar nu even geen heilige oorlog. Ook niet tegen de supermarkt met de haast ironische naam PLUS (Smaragdplein) omdat de kwaliteit van de appels daar niet al te goed is. Niet om over naar huis te schrijven zelfs. En toch doe ik juist dat nu. Desalniettemin geen gezeur dat zo’n 2 kg verpakking van die rode ronde vruchten niet echt te bewaren is omdat de appels op moment van kopen eigenlijk al tegen het overrijpe aanzitten. En zeker geen zelfverwijten dat ik toch zo stom ben geweest zo’n grote zak (want: eenpersoonshuishouden) te kopen.

Het is namelijk een prachtig excuus om weer eens zelf appelmoes te maken. Met kaneel ook. Lekker altmodisch.

Recept: appels schillen, in stukken snijden, klokhuizen verwijderen. In een pan doen met een beetje water en zachtjes 15-20 minuten laten koken. Voorzichtig roeren, niet laten aanbranden. Naar smaak suiker en kaneel erbij. Een kind kan de was doen. Warm opeten of af laten koelen en dan opeten. Wat jij wilt, het is ook een beetje jouw feestje.

Frank