Dag van het park

Dag van het park, WilhelminaparkAfgelopen gisteren, zondag 25 mei, was het nationale dag van het park. Zo-ook in vrijwel alle parken van de enige stad in Nederland waar Dom met een hoofdletter wordt geschreven en toevalligerwijs ook de stad waar ik woon. Op een affiche zagen we dat Zuco 103 en het Utrechtse Storybox in het Wilhelminapark zouden spelen. Ondanks het matige weer toch besloten eens te gaan kijken (te meer omdat we minstens 20 jaar te jong bleken voor de bingo bij het Festival aan de Werf, momenteel ook in deze stad). Via een omweg door het Oorsprongpark (alwaar een handjevol grijze tweeverdieners voorzichtig stond te kijken naar een of ander jazz-bandje) kwamen we net op tijd aan om het laatste nummer van Storybox te horen.

Voordat Zuco 103 begon hadden we alle tijd om rustig en ongegeneerd om ons heen kijken. Het aanwezige publiek bestond vooral uit jonge ouders met designer-kinderwagens, dragers van paarse en rode broeken en kleine kinderen met namen als Olivier en Reinier. Heel veel kleine kinderen. En die vergen aandacht en energie, zoveel zelfs dat je zomaar zou kunnen vergeten om het labeltje van je nieuwe zwarte truitje af te knippen. Of zodat je het de volgende dag terug kunt brengen naar de dure maar o-zo trendy winkel omdat het je ‘toch niet zo leuk staat’. Jammergenoeg wees iemand de vrouw erop en moest ze het kaartje – met een rood hoofd – verwijderen.

Toen de aanwezige hamburgerbakker zijn elektrische bakplaten had uitgezet zodat de rest van het park ook weer genoeg stroom had, kon het programma verder gaan. Zuco 103 klonk geroutineerd en multicultureel en precies zoals je van Zuco 103 kunt verwachten. Er werd door de papa’s en mama’s, met kinderen op de nek en biertje in de hand, gedanst. Aardig zo’n dag van het park en een goed initiatief (daarom niet geheel verrassend afkomstig uit België), maar ik geloof niet dat Marianne en ik helemaal tot de doelgroep behoorden…

Frank