Parkpop

ParkpopGisteren, 29 juni, was in Den Haag parkpop, naar eigen zeggen het grootse gratis festival van Europa (250.000 mensen). Het was mooi weer en we hebben eigenlijk de hele dag een beetje lam in het gras gelegen, zonder ons al te veel om de bandjes te bekommeren. Zoals eigenlijk alle aanwezigen dat deden. Beetje mensen kijken, beetje knuffelen. Geen idee welke b-artiesten we ’s middags allemaal gehoord hebben, ze lieten in ieder geval niet echt een blijvende indruk achter. Alleen Racoon staat me nog bij, en dat klonk op zich best leuk. Als we de moeite hadden genomen op te staan, hadden we Kula Shaker kunnen zien, maar we lagen wel best eigenlijk. Voor Kula Shaker sta ik niet op. Achteraf lazen we in het programmaboekje dat we vanaf onze positie geluisterd hebben naar naar ene Jason Mraz en naar The Proclaimers. Eerstgenoemde deed aan als een soort achtergrondruis, en van the Proclaimers was alleen 500 miles in staat wat aha-erlebnis op te wekken.

’s Avonds – toen de meegebrachte zak krentenbollen op was – een frietje (geen patat!) gegeten en uit puur jeugdsentiment een suikerspin gekocht. Verder wat gekeken naar Sheryl Crow. Ook die was best oké. Wel een beetje sneu voor alle artiesten dat ze eigenlijk nauwelijks een greintje applaus kregen. Lijkt me niet leuk, zo’n ondankbaar publiek.

ParkpopWat me verder nog goed bijgebleven is, is de enorme rommel die zich in de loop van de dag over het terrein verspreidde als een olievlek uit een lekkende tanker. Ik ben nog nooit op een vuilstort geweest, laat staan de Haagse, maar het Zuiderpark moet er gisteravond veel van weg hebben gehad. Behalve dan dat het meestal afval hier dan bestond uit lege bekertjes en (de olietanker van deze metafoor) Nieuwe Revu’s. Slim idee jongens, duizenden tijdschriften uitdelen op een festival! Is dit nu onderdeel van jullie masterplan om de lat wat hoger te leggen en wat intellectueler (gevonden) te worden?

Frank

Reageren verboten!