Metropolis

Zeg je zomer, dan zeg je festivals. Rock Werchter was afgelopen weekend voor de geluksvogels die geld en tijd genoeg hadden (hoi Mathijs). Voor mensen die dat niet hadden was gisteren in Rotterdam het gratis festival Metropolis (spreek uit: metroopoolis, niet metropollis). En dat is bepaald geen straf. Integendeel, Metropolis is een gezellig festival in het Zuiderpark – komen er ook eens mensen in Rotterdam Zuid– waar het grotendeels om de muziek draait (in tegenstelling Parkpop, waarbij amper naar de niet erg boeiende bandjes geluisterd wordt, of Lowlands, dat vaak al uitverkocht is voor de line-up bekend is). De line-up van dit jaar was met namen als DeVotchKa, Blood Red Shoes, Hit me TV, Triggerfinger, The Black Box Revelation en vele anderen vrij indrukwekkend, vooral voor een gratis festival.

Op weg naar het Zuiderpark viel het meteen op dat er nogal wat blauw op de been was om alles, nors kijkend en met de armen over elkaar, in goede banen te leiden. Achter ons in de lange rij festivalgangers hoorden we iemand ‘in burger’ praten over een persoon met witblond haar en zwart/wit geblokt vest. Toen we nog een keer omkeken was deze jongen inderdaad uit de rij gepikt door een drietal snorren in geel fluorescerende hesjes. Nieuwsgierig als we zijn vroegen we ons natuurlijk af wat deze jongeman op zijn kerfstok had. Misschien zou zijn shirt voor te veel verwarring zorgen bij de aanwezige schakers/dammers? Misschien had hij stiekem een blikje bier in zijn broekzak. Misschien was het wel een Amsterdammer. Misschien een cartoonist. Wie zal het zeggen.

Kania Tieffer metropolisEnfin, als eerste, lekker liggend in het gras, Triggerfinger gezien. Belgische band, dus bijna per definitie al leuk. Vervolgens naar de eveneens Belgische Kania Tieffer (epileptici waarschuwing). En dat was erg verfrissend. Men neme een klein meisje met schattig blauw jurkje (op de foto bovendien met een arm voor haar gezicht), een computer, een microfoon en een gitaar. Vrolijke, energieke bliepjes, gedreun en (politiek getint) geschreeuw, soms in het Engels, soms in het Frans. De meeste mensen stonden gebiologeerd doch wat verbaasd te kijken. Anderen wisten niet hoe snel ze verder moesten lopen. Marianne en ik vonden het geweldig. Nina Hagen met een computer!

Verder op het programma stond de Nederlandse festivalslet Voicst. Maar daar hadden we niet zo’n behoefte aan, liever wat rondlopen en het terrein verkennen. En bovendien, als ene Weemer op last.fm zegt dat het bandje enorm door de mand viel (eindelijk!), dan neem ik dat zo aan. De rest in vogelvlucht, Emmy the Great was op zich wel lief maar wat te saai. Harry Merry & The Must, stond vermeld als singer/songwriter, maar klonk niet zo. Bovendien hadden de heertjes ’s avonds een CD-release en vonden ze het nodig dat om de paar zinnen te roepen en te laten flyeren. Kleine Jay & Cartes komen uit Tilburg. GMB maakt hiphop die best te pruimen is. En van bandjes als The Jeremy’s – momenteel bekend van de soundtrack van de puberfilm Hoe overleef ik mezelf – gaan er flink wat in een dozijn, maar prima vermaak.

Hit me TV MetropolisEn toen het eveneens Nederlandse (maar Belgische producers) Hit me TV. Leuke electro-pop. Ik vermoed dat Mathijs wel gelijk had, toen hij zei dat Hit me TV als voorprogramma het enige leuke van het optreden van GEM (een soort Voicst) was. Op naar het volgende, alweer Belgische bandje. Ditmaal de heren Jan en Dries van The Black Box Revelation. Dit duo maakt onwijs energieke rock met gave solo’s en rockte de tent plat. Bovendien vraag je je door duo’s als deze af waarom sommige bands uit 4 of 5 man (m/v) moeten bestaan. Zeker als ze, op de drummer na, allemaal een gitaar in handen en een microfoon voor hun neus hebben.

Vervolgens bami en twee loempia’s gegeten uit een kartonnen doosje, het begint bijna vaste prik te worden. Het is nu eenmaal een betere maaltijd dan een zakje friet of een broodje beenham. En gezien de opmerkingen (“doe mij maar wat zij hebben” en “waar hebben jullie dat vandaan?”) dachten meer mensen daar zo over. We zouden wel een extra loempia mogen hebben voor al die gratis reclame voor de festivalwokker.

Vervolgens Lekker in het gras zitten en wat bladeren door de LiveXS (Marianne) en naar de New Yorkse maagden van the Virgins kijken (ondergetekende).  Niet echt heel druk, maar best leuk. Vervolgens het tweede duo van vandaag, dit maal uit Engeland, Blood Red Shoes. Laura-Mary en Stephen maken leuke punk/rock, jammer dat het veldje best leeg liep toen er een paar druppels water uit de hemel vielen. Afhakers. Afsluiter van deze fijne dag was DeVotchKa. Een vierkoppige groep uit Denver, die punk vermengen met onder andere zigeuner, Griekse, Balkan, Bolero en Mariachi invloeden. Inclusief contrabas, viool en tuba. Geweldig mooi en swingend.

Metropolis is echt een geweldig festival, op een mooie lokatie en met een fijne sfeer. Het gaat hier nog echt om de muziek. De Haagse mensen van Parkpop mogen dan wel het grootste gratis festival van Europa hebben (250.000 bezoekers tegenover de ‘slechts’ 40.000 van Metropolis), ze kunnen nog veel leren van hun Rotterdamse conculega’s.

Frank

4 gedachten over “Metropolis

  1. Ik heb dit weekend dus ook DeVotchKa en The Black Box Revelation gezien, maar beiden vielen echt heel erg tegen. Bij DeVotchKa kan ik dit verklaren aangezien ik van nature niet zo veel met zigeuners heb, maar ik had van The Black Box Revelation echt wel meer verwacht.

    En Hit Me TV is inderdaad hip!

Reageren verboten!