Het afzinken van Bunnik

bunnik1998De tijd rond kerst is de mensheid (in het Westen) heus niet alleen bezig met voedsel gerelateerde dingen, maar probeert men zo af en toe ook de wereld een betere plaats te maken. Initiatieven als een paar dagen in een glazen huis zitten zijn ingeburgerd en leveren elk jaar honderdduizenden euro’s op voor de arme mens- en kindjes ver weg.

Omslachtig en niet erg voor de hand liggend, maar doeltreffend. En daar gaat het om. In het kader van de wereldverbetering heb ik, op de valreep, ook nog een suggestie. Ik meen oprecht dat de wereld een betere plaats is als de plaats Bunnik tot de grond toe gelijk gemaakt zal worden. Niemand zal het missen.

Zelden heb ik zo’n dodelijk aggregaat van lelijkheid (architectuur) en onvriendelijkheid (de mensen die in die lelijke gebouwen huizen) gezien. En wat dat laatste betreft ben ik wel wat gewend (zoals vermeld, was ik van de zomer in Tsjechië).

Door een van de vele denkfouten die de dames en heren van de IB-groep rijk zijn, moest ik dit jaar mijn OV-jaarkaart ophalen in bovengenoemde  Hellepoort. Niet in een postkantoor, zoals dat gebruikelijk is, maar in een donkere totaal verlaten sigarenzaak ergens in een ‘winkelstraat’ van zelfde levendigheid. Binnen, aan de linkerkant van de winkel, stond een norse man van middelbare leeftijd voor zich uit te staren en de tijd te doden door in gedachten twee getallen van onder de 10 bij elkaar op te tellen, dit combinerend met rechtop staan met de handen in de zakken. Aan de rechterkant van de muffe sigarenwinkel, waar overigens ook handtassen en prullaria verkocht werden, een onbemande oranje desk. Dit was blijkbaar het postkantoor van Bunnik. Op de desk het bord ‘Gesloten’. Een kwartier te laat.

Ik leg beleefd en geduldig de situatie uit, dat ik een uur door de koude heb gelopen en vraag beleefd of er echt niets aan te doen valt, zo de dag voor kerst. Of de man niet even de drie meter van de ene naar de andere kant van de winkel zou willen overbruggen. Te veel moeite. Of met zijn woorden: ”Wat denk je zelf!?”.Wat denk ik zelf? Dat de wereld een heel stuk mooier zal zijn zonder zo’n man. Had ik maar van te voren op de deur moeten kijken naar de openingstijden. De openingstijden van een winkel op een openstaande deur. En hij ging onverstoord weer verder met zijn bezigheid van het pogen op te tellen van de getallen drie en vijf.

Precies dit soort gedrag, het niet buiten een hokje kunnen en willen denken, zelfs niet indien je mensen daar erg mee kunt helpen, zelfs als het geen enkele moeite kost, zelfs als iemand slechts een kwartiertje te laat is, is precies het gedrag waarom er in dit land, 65 jaar geleden zoveel mensen naar kampen zijn gestuurd. En waarom de wereld beter af is zonder Bunnik. Afzinken die boel zeg ik.

Medestanders kunnen een bijdrage overmaken op giro 26000.

Update: In het postkantoor van Bunnik is men bovendien zo sympathiek om de overgebleven gratis pennen van het ‘Onderzoek openbaar vervoer‘ te verkopen voor 35 cent per stuk.

Frank

2 gedachten over “Het afzinken van Bunnik

  1. Ik woon in bunnen en omdat ik regelmatig dingen op marktplaats verkoop ben ik regelmatig in het postkantoor te vinden. Heb exact de zelfde ervaringen als jij die hebt..

Reageren verboten!