Museumnacht 2009 Utrecht

Afgelopen zaterdag op zondag was de Museumnacht in Utrecht. Je weet wel, een vaak jaarlijks (in Utrecht sporadisch) evenement waarbij musea één nacht per jaar hun deuren openen met een speciaal programma, teneinde een potentieel nieuw publiek aan te trekken. Een leuk idee dat in de andere grote steden vaak erg leuk uitpakt, maar zo niet in Utrecht dit jaar.

Om te beginnen kun je een programma dat om klokslag 01:00 uur is afgelopen met de beste wil van de wereld geen museumnacht noemen. De avond werd geopend op de Neude door het zwaar ongemotiveerde Rotterdamse enfant terrible Elle Bandita. Een Rotterdamse ja. Vervolgens liet Aleid Wolfsen zich het podium oprijden met een Harley Davidson om even de populaire jongen uit te hangen.

dsc01654

En toen was het de stad door slenteren naar de spaarzame hoogtepunten van het programma. Allereerst kwamen we op weg naar Sonneborgh een wit schepsel tegen dat, getekend aan stenen, eenzaam moest vechten voor elke meter. Passenger, een beeldende performance. Vervolgens op het dak van Sonneborgh wat moderne dans en percussie van Percossa en Dansgroep Amsterdam gezien.

Vervolgens vonden we het tijd voor het hoogtepunt van het magere programma, namelijk Shrink van de Belg Lawrence Malstaf. Een man, twee grote stukken plastic en een vacuümpomp, als dat geen kunst is. Een kwartier voor aanvang bleek het echter al vol en werd er vrij bot verteld dat je maar voor de volgende voorstelling moest komen over een uur.

Uit pure ellende dus maar even het Centraal Museum in, dat voor een groot deel afgesloten bleek te zijn ter ere van de Museumnacht. Het toegankelijke deel bestond vooral uit kinderlijke krabbeltjes uit de Middeleeuwen, tot overmaat van ramp ‘opgeleukt’ door interactieve koorzangers. De dames en heren van het Centraal Museum snappen hoe het werkt.

Een ruim half uur later weer voor de deur bij Shrink. En weer hetzelfde verhaal. Wat een gebrekkige organisatie. Dan maar naar iets dat Platwormsex heet. Een soort theaterstukje van Adhoc om het pleps kennis te laken maken met de sfeer zoals die tijdens sommige hoorcolleges is. Aardig, maar tien minuten was wel genoeg.

dsc01664

En weer voor de deur bij Shrink. Drie maal bleek scheepsrecht. En toen een kwartier lang in een bloedhete zaal met 200 man met wijdopen ogen naar een Belg kijken die zichzelf vacuüm trekt tussen twee grote vellen plastic.

Natuurlijk waren er op zich wel enkele dingen de moeite waard, maar over het geheel genomen is de Musumnacht in Utrecht deze keer alles nét niet. De organisatie was knullig en beroerd, het bier was lauwwarm, Aleid Wolfsen was er (en durfde op het podium nog censuurgrapjes te maken ook), Maarten van Rossum was er. Best Utrecht, sla volgend jaar maar weer over (net als 2008). Misschien tot in 2011, tot die tijd vermaak ik me wat betreft de Museumnachten wel in de andere grote steden.

Frank

Een gedachte over “Museumnacht 2009 Utrecht

  1. wow! Ik zou echt spontaan gaan hyperventileren als iemand me vacuum zou verpakken.. Wel heel tof.. en dat witte schepsel ook 🙂 Altijd leuk om mee te maken toch, ondaks de slechte organisatie.

Reageren verboten!