Nederland moet minder pakjes eten

Af en toe, als de consumentenbond even niets beters aan de kaak te stellen heeft, gaat er weer zo’n kant en klaar persbericht de deur uit dat de Nederlanders zo schandalig veel te veel zout eten. En dat dit uiteraard de schuld van de producenten is.

Felix MeurdersAfgelopen zaterdag was het weer raak bij Kassa, direct na de verplichte VARA arbeiders-tomatensoep-ballen-test. Schande dit, zout dat, levensgevaar zus, zout zo. Zelfs als Felix Meurders (hij leeft!) over een overdaad aan zout praat, kan dat niet zonder de karakteristieke zure kop. En natuurlijk zorgt zout ook voor overgewicht, hart en vaatziekten en duizenden zout-doden per jaar. Alleen al in Nederland. Zout is het nieuwe AIDS. Mocht Felix Meurders ooit ontslagen worden bij de VARA, hij kan zo bij SBS6 aan de bak.

Goed, het is waar dat producenten van pakjesmaaltijden als Knorr en Honig vaak te veel zout (en smaakversterker mononatriumglutamaat) en maltodextrine in de poedertjes in de zakjes doen en dat het Ik kies bewust logo wat dat betreft een grote farçe is, maar dat neemt mijns inziens niet weg dat de consumenten zelf ook wel wat verantwoordelijkheid mogen nemen.

catkeylZelfs iemand als Catherine Keijl kan namelijk bedenken dat het altijd gezonder is om zelf te koken met verse ingrediënten dan om een kartonnen doos met gevriesdroogde ingrediënten van twijfelachtige allooi te rehydrateren en op te warmen. Maar Nederlanders koken niet echt meer. Hele generaties zijn er nu aan het oprgroeien die vinden dat ze heel wat hebben gekookt als ze een kipfilet in stukjes hebben gesneden en hebben opgewarmd in een wok met een zakje poeder en wat water. Dat heet dan kip tandoori, of tika massala. Maar voor hetzelfde geld is het Mexicaanse wrap-mix of mix voor Italiaanse pasta met kip, of mix voor beef Chimichuri of mix voor hachee. Voor de smaak doet het er niet eens zo gek veel toe, met dank aan de enorme hoeveelheden toegevoegde smaakstoffen.

WereldgerechtenFamilieWaar ik vrees dat het werkelijk om gaat bij het recept van de ‘Wereldgerechten’, is het recept. Dat is ongelofelijk simpel, en staat op de achterkant van het pak. Water bij zakje A, zakje B bij het vlees. Lekker nonchalant en bij de dag levend als wij Nederlanders ons willen doen voorkomen, maken we lekker geen boodschappenlijstje en zien we in de winkel wel wat we gaan eten. Met het pak in de hand verzamelen we dus de gerechten bij elkaar, precies zoals het op het pak staat. Eenmaal thuis herhalen we de vier stappen op de achterkant van het pak keer op keer. Dit zou je toch wel uit je hoofd moeten weten? Misschien brengt de crisis hier wat verbetering in de keuken van  ons landje, het zou tenminste creatiever moeten maken. Wat is er mis met een kookboek…?

En dan heb ik het nog niet eens over de portionering. Mensen vreten voor de televisie tot ze dichtslibben met Carlo en Irene en dan is het de schuld van de producenten. Enfin, ik draaf door. In het kort komt het er op neer dat mensen gewoon zelf (weer) na zouden moeten denken over wat ze eten. Als mensen nou gewoon zelf weer zouden beginnen met écht te koken en minder uit kant-en-klare kartonnen doosjes met plastic zakjes dan hoeven ze zich een stuk minder druk te maken over eventuele overdoses zout, vet of smaak- en kleurstof. En dan is er tijd over om je druk te maken over de dingen die eigenlijk stiekem veel belangrijker zijn, zoals je privacy en burgerrechten bijvoorbeeld.

Frank