Absynthe Minded in Ekko

Ondanks de barre weersomstandigheden en de chagrijnige portier die zich er alles aan leek te doen om Ekko zo leeg mogelijk te houden, vertrokken Marianne en ik, dik ingepakt in thermo-ondergoed, vijf paar geitenwollensokken, speciaal voor dit doel gekochte Uggs en zwarte bivakmutsen, zondagavond naar de tram, in de hoop dat dat de efficienste manier zou zijn om toch de Ekko te bereiken.Onderweg naar de halte zagen we de tram net wegrijden. U begrijpt vast wel dat dat betekende dat de volgende tram pas over een half uur zou komen en dat de tijd nuttig besteed werd aan het genieten van al het mooie wit en het toneelstukje en telefoongesprek van enkele jongetjes met bontkraagjes die eveneens de stad wilden gaan terroriseren.

Veertig minuten, en enkele glibberpartijen beiderzijds later, mochten we ons verheugen op nogmaals een kwartier wachten voor de deur van Ekko. We waren zowaar te vroeg! Gelukkig mochten we daarna een minuut of wat wachten in het gangetje, omdat de portier het, met welgeteld vijf man, te druk vond voor de kassa. Mijns inziens is een portier bij een gelegenheid als Ekko, op een avond als deze, volstrekt overbodig, maar dat terzijde. Na lang smeken mochten we onze volgeprinte A4-tjes laten scannen en konden we nog even genieten van een biertje voordat het fantastische voorprogramma zou beginnen.

En wat voor een voorprogramma! Heel de amper gevulde zaal was blij verrast met de depressieve klanken van de twee dertigers van Pondertone, die zonder drumstel, maar met gitaar en yamahakeyboard, de zaal probeerde te vermaken met eentonige liedjes over echte mannenthema’s als chocolaatjes eten en katers. Het hoogtepunt was nog wel een (waarschijnlijk) serieus bedoelde poging het ultieme kerstgevoel op te wekken bij het bevroren publiek, door de Duitse tekst van de welbekende hitklassieker ‘Stille nacht’ uit te delen, en hier vervolgens een wanstaltige versie van te produceren. Jezus had zich omgedraaid in zijn mandje.

Gelukkig kwam niet al te lang daarna Absynthe Minded op het podium, nadat de heren bijgekomen waren van de lachstuipen opgewekt door het voorprogramma. We waren blij verrast over deze vijfkoppige band met drum, nieuwerwets Hammondorgel, basgitaar/contrabas, viool en zang/gitaar. Dit leverde een spannende en energieke poprock op met een vleugje jazz en gypsy. Bijna net zo leuk waren de bekende rustigere singles ‘envoi’ en ‘my heroics, part one’. Het hoogtepunt was vanzelfsprekend de ecstatische ontlading in de toegift, met trompet in plaats van viool zelfs.

Helemaal warm van binnen van deze mooie muziek gingen we met een zeer tevreden gevoel naar huis, over een witte, maar lege Catherijnebaan, op weg naar de laatste tram die we zowaar gehaald hebben.

Frank

2 gedachten over “Absynthe Minded in Ekko

  1. Ben best benieuwd naar het nieuwe album. Het oudere werk was wel goed maar net niet helemaal.

Reageren verboten!