Van achter de sansevieria’s

Elke dag als ik in alle vroegte op pad ging, viel het mij op dat ik van achter een indrukwekkende verzameling sansevieria’s werd aangestaard door een echtpaar van achterin de vijftig. Na enkele dagen besloot ik eens te zwaaien en merkte ik dat het duo niet naar mij keek maar hun verwachtingsvolle blik naar de hemel had gericht. Weken heb ik gefilosofeerd over het waarom. Waren ze soms verwikkeld in een huwelijkse crisis of seniel of suïcidaal? Later die maand trok ik in de stromende regen de deur achter me dicht. Het tweetal stond al buiten, op slippers hun Fiat Multipla te wassen. Duidelijk opgewekt, want ze hadden toch mooi een hele emmer water uitgespaard omdat het voor het eerst in weken regende.

Frank