Bladval

Hij was het niet eens met de diagnose die hij in zijn status zag. Botanofobie, etymologisch is dat een angst voor planten. Maar echt bang voor planten was hij niet. Dit was anders. De gevoelens van Gerard kwamen het dichtst in de buurt van pure walging en afschuw. Die hedonistische onverschilligheid die vooral bomen uitstralen. Kotsmisselijk werd hij daarvan. Simpelweg maar ervan uit gaan dat er altijd dusdanig veel voedingsstoffen zullen zijn dat ze zichzelf uit pure luiheid gewoon maar vastgroeien in de grond. Nooit meer bewegen. Waarom nog moeite doen? Maar wel elk jaar nieuwe bladeren om ze daarna achteloos af te werpen en te laten verrotten. Walgelijk! Verkwisting en overschilligheid! Gerard bad dat hij de herfst zou overleven.

Frank