Onder de motorkap

Vanaf het moment dat een van de aanwezigen de grote grijze kliko in het midden van de ruimte had omgekeerd was het een complete chaos in de aula van het verzorgingshuis. Een tiental mensen vliegt gestrest de ruimte door. Iedereen schreeuwt door elkaar heen om boven het geluid van ritselend papier uit te komen. Na een klein uur liggen overal witte stapeltjes en keert de rust enigszins terug. Er wordt driftig geteld, nogmaals geteld (nog driftiger) en gerekend (bijna furieus). De slecht geventileerde ruimte is inmiddels bloedheet en het zweet staat allen op de voorhoofden. Dan blijkt er iets niet te kloppen en begint men gedreven opnieuw. Tot alles klopt. Onder de motorkap van de democratie: chaos, gedrevenheid en kakofonie.

Frank