Zonder haar

Verdorie, ik mis Francis. Sterker nog, er zijn dagen bij dat ik amper uit bed kan komen zonder haar en de verse koffie die ze altijd voor me maakte. Natuurlijk, ik weet wel dat het niet langer ging. De koek was op, zomaar opeens. Van het een op het andere moment liep ze niet meer warm voor mij, welke knoppen ik ook bij haar beroerde. En eigenlijk moet ik ook niet zeuren. We hebben mooie jaren gekend samen en ik heb haar nota bene zelf weggebracht, naar die onbekende man. Dag in dag uit zit ik nu naast de telefoon te wachten, alweer ruim een week, tot de monteur belt dat de thermostaat van mijn oude rode espressomachine gerepareerd is.

Frank