Stigma

Telefoon. Ik schrik wakker en realiseer me dat ik dienst heb. Half vier in de ochtend. Aan de lijn de altijd opgewekte receptioniste. Met geveinsde vriendelijkheid antwoord ik dat ze me, natuurlijk, mag doorverbinden met de collega van chirurgie.

“Ja hoi. Psychiatrie? Mooi. Hey, moet je luisteren, er komt zo een patiënt voor jou aan.”
“Kun je daar wat meer over vertellen?”
“Ja, nee, weet ik veel. In de voorgeschiedenis psychiatrie dus nu ook vast wat psychiatrisch.”
“Hmhm. Vertel verder…”
“Een depressieve stoornis in 1996, gebruikt citalopram.”
“Aha en waarom komt hij/zij nu in de nacht naar het ziekenhuis?”
“Uhm, verdenking appendicitis, maar dat is het vast niet. Die psychiatrische verhalen presenteren zich altijd raar. Kom nou maar gewoon alvast.”

Frank